วนเวียน วกวน วุ่นวาย....
สับสน เศร้าซึม แสนเซ็ง.....
เหนื่อยล้า เหนื่อยอ่อน เหนื่อยแล้ว...
ท้อถอย ท้อแท้ ถดถอย...
เหงา ว้าเหว่ รู้สึกว่าถูกลืม ถูกทอดทิ้ง...
ทิ้งอดีตได้แล้ว ละทิ้งเรื่องราวเลวร้าย
นิสัยเลวร้ายเก่าๆแล้ว ทำเพื่อใคร
เพื่อตัวเองหรอ ใช่ ผลดีมันเกิดกับตัวเรา
แต่ใครล่ะ? ที่ทำให้เราเกิดแรงบันดาลใจตรงนี้
คนคนนั้น เค้ามามองเหนมั้ย ในสิ่งที่เราทำ
ไม่มีใครหรอก ทำอะไรเพื่อใครสักคน
แล้วไม่อยากให้เค้ามองเหน ถ้าไม่อยากให้เค้าสนใจมองเหน
จะทำมันทำไม? แรงบันดาลใจมันเกิดมาจาเค้า เค้าบอกว่าชอบ เค้าต้องการ
เราก้อทำ หวังว่าเค้าจะเหนค่าเรามากขึ้น สรุปแล้วว่า....
ทุกสิ่งที่ทำเพื่อเค้า เราต้องการให้เปนเค้าเพียงคนเดียว ที่จะเหนค่ามัน

แล้วเค้าล่ะ ต้องการเรามั้ยหรือว่าต้องการใคร
เก็บรักษาทุกอย่าง ทั้วตัวและใจเพื่อเค้า แล้วเค้าล่ะมองเหนบ้างมั้ย

แต่มาเขียนลงในนี้ เค้าก้อไม่มีทางรู้หรอก
อย่ามาถามนะ ว่าแล้วทำไมไม่บอกให้เค้ารู้ล่ะ หรือหาทางให้เค้ารู้

กูอยากตะโกนว่า "กูทำมาทุกอย่าง ทุกทางแล้ว มันไม่เคยสนใจใคร่รู้เลย"
สุดท้ายเลยทำได้แค่นี้ ไม่อยากถามหรอกว่าทำเพื่ออะไร เพื่อใคร
เอาเปนว่า "เคยทำทุกอย่าง อย่างที่สุดแล้วเพื่อใครสักคน" มาแล้วละกัน

จน ณ.ปัจจุบัน ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยตัวเอง อยู่คนเดียวให้ได้
อาจเหงา อาจเศร้า รู้สึกว่าขาดอะไรที่สำคัญมากไป
แต่เดี๋ยวมันก็จะดีขึ้นเอง

ทุ่มเทมาจนสุดๆแล้ว ก้อท่าทางจะไร้ผล ไม่เปนไร
จะทำต่อไปเงียบๆ และอยู่กับตัวเองให้ได้ในสักวัน